TANIEC BRZUCHA

Taniec arabski w formie obecnie nam znanej powstał w XX wieku, ale swoimi korzeniami sięga czasów sprzed tysięcy lat. W pewnym uproszczeniu można go podzielić na :
klasyczny taniec orientalny, pop, tańce folklorystyczne i drum solo.
Stosuje się także kryterium geograficzne, według którego można wyróżnić styl egipski, turecki, syryjsko-libański. W Ameryce powstały dwa nowe style - american cabaret style i tribal (czerpiący w dużej mierze z tańca orientalnego, ale będący już innym gatunkiem).
Taniec orientalny opiera się na ruchach bioder, biustu i rąk. Duży nacisk kładzie się na izolacje poszczególnych partii ciała. Jest to styl tańczony głownie przez kobiety, nie mający sztywnych reguł. Opiera się na improwizacji. Każda ze znanych tancerek wniosła do tańca nowe ruchy i interpretacje. Jak powiedział Ehab Atia "jeśli spojrzysz na 20 uczennic na zajęciach, zauważysz, że są między nimi różnice, każda tańczy inaczej. To dlatego, że każda jest inna. A taniec jest jak imię, określa cię. Nie próbuj być kimś innym, nie staraj się tańczyć jak ktoś inny."
Taniec arabski wzmacnia mięśnie, poprawia postawę, kształtuje sylwetkę i poprawia samopoczucie. Wyrabia płynność ruchów i pozwala każdej kobiecie poczuć się dobrze w swoim ciele.